เป็นเรื่องเกี่ยวกับ หมี่เยี่ย หรือ หมี่ปาจื่อ ซึ่งเป็นชาวแคว้นฉู่ ธิดาของฉู่เวยอ๋อง ที่กลายเป็นราชินีในแคว้นฉิน ว่าราชการหลังฉาก 3 รัชกาล เป็นเวลายาวนานถึง 41 ปี เรียกได้ว่าเป็น “เจ้าแผ่นดินหญิง” คนแรกในประวัติศาสตร์จีนก็ว่าได้ ที่สำคัญมีทฤษฎีระบุว่า หมี่เยว่ คือต้นกำเนิดของกำแพงเมืองจีนและสุสานทหารดินเผา มิใช่จิ๋นซีฮ่องเต้ แต่ประวัติของพระนางในภาษาไทยนี่ไม่มีเลย แม้แต่คนจีนก็ไม่ค่อยรู้จัก ตอนออกฉายใหม่ๆ คนยังถามกันให้แซดว่า คำว่า 芈 (หมี่) อ่านว่าอะไรและแปลว่าอะไร เพราะคำนี้ๆ โบราณนานกัลป์ไม่มีคนใช้กันแล้ว ซึ่งคำว่า 芈 (หมี่) ที่ว่านี้เป็นแซ่โบราณของชาวแคว้นฉู่ ต่อมากลายเป็นต้นตระกูลของหลายแซ่ในปัจจุบัน หมี่เยี่ย หรือ เซวียนไทเฮา (宣 太 后 ) มีช่วงชีวิตประมาณ 200 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 2300 ปีที่แล้ว ในยุคจ้านกว๋อ หรือยุคที่รัฐต่างๆ บนแผ่นดินจีนต่อสู้แย่งชิงอำนาจกัน โดยมีรัฐใหญ่คือรัฐฉู่ จ้าว และรัฐฉิน หมี่เยี่ย ถูกส่งตัวมาเป็นพระสนมของฉินฮุ่ยเหวินอ๋อง พอพระสวามีสิ้นและพระอนุชาต่อๆ มาก็สิ้นพระชนม์ หมี่เยี่ยเลยกลายเป็น เซวียนไทเฮา หรือพระพันปีหลวง เซวียนไทเฮา เป็นผู้สำเร็จราชการมีอำนาจยิ่งกว่าเจ้าแคว้น และเป็นหนึ่งสตรีที่มีอำนาจทางการเมืองสูงสุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์จีน และเป็นผู้ที่ทำให้รัฐฉินเกรียงไกร เป็นมหาอำนาจเหนือรัฐอื่นๆ จนกระทั่งในอีก 4 รัชกาลต่อมา จิ๋นซีฮ่องเต้ ก็ครองแผ่นดินจีนได้ทั้งหมด และสถาปนาราชวงศ์ฉินขึ้น เซวียนไทเฮามีชีวิตรักที่หวือหวา หนึ่งในคนรักของพระนางคือ เจ้าแคว้นอี้ฉวี่ทั้งคู่แอบมีสัมพันธุ์สวาทกัน จนพระนางตั้งครรถ์มีพระโอรส 2 องค์ แต่แล้วพระนางล่อลวงเจ้าแคว้นอี้ฉวี่จัดการสังหารเสีย เมื่อหมดสิ้นเสี้ยนหนาม พระนางจึงสั่งให้กองทัพฉินบุกแคว้นอี้ฉวี่ แล้วสั่งให้สร้างแนวกำแพงใหญ่ป้องกันชนเผ่าทางเหนือ รวมกับแนวกำแพงของแคว้นเว่ย กลายเป็นกำแพงยาวถึง 1,775 กิโลเมตร จึงกล่าวได้ว่า เซวียนไทเฮา เป็นผู้ให้กำเนิดของกำแพงเมืองจีนอย่างแท้จริง เซวียนไทเฮา เป็นพระมารดาของพระปัยกา (ปู่ทวด) ของ จิ๋นซีฮ่องเต้ และมีทฤษฎีกล่าวว่า กองทหารที่สุสานจิ๋นซี ที่จริงไม่ใช่ของจิ๋นซี แต่เป็นของบรรพชนของพระองค์นั่นคือ หมี่เยี่ย หรือ เซวียนไทเฮา เนื่องจากทรงผมของทหารดินเผาในสุสาน เป็นทรงผมของชาวแคว้นฉู่ ไม่ใช่ชาวแคว้นฉิน